Ο τιμονιέρης, το δαχτυλίδι, το μαντρί και ο ράφτης

Ευέλικτα και διπλωματικά επέλεξε ο δήμαρχος Αμαρουσίου να ισορροπήσει στο εκκρεμές των πολιτικών φιλοδοξιών και στόχων. Οι ατάκες-μηνύματα, κατά την κοπή της βασιλόπιτας της παράταξής του, είχαν ως πρώτους αποδέκτες όλους όσοι είναι ακόμη μέσα στο «μαντρί» και δευτερευόντως τους εκτός πολιτικούς αντιπάλους.

Με ύφος σερίφη, με την καλή έννοια του όρου, διεμήνυσε μεταξύ άλλων, ότι θα κρατά γερά και μέχρι το τέλος το τιμόνι, ότι είναι ο εγγυητής της ενότητας και του έργου που αφήνει η έμπειρη και ηθική ομάδα και ότι δεν θα αφήσει στα ζάρια το μέλλον της πόλης Μάλιστα σε ιδιαίτερα αυστηρό τόνο ξέκοψε κάθε σκέψη για προσωπικά παιχνίδια, υπενθυμίζοντας τη φράση του Ε. Αβέρωφ όποιος φύγει από μαντρί…

Όσοι περίμεναν να δώσει δαχτυλίδι έμειναν με την ελπίδα, όπως θα μείνει και ο ανυποψίαστος ράφτης του Μαρουσιού που θα χάσει τους επίδοξους μνηστήρες.